N.a.v.: 4 en 5 mei
Afbeelding: Oorsprong onbekend
De komende dagen zien we overal om ons heen de Nederlandse vlag wapperen. Persoonlijk geeft mij dat altijd een gevoel van verbondenheid met alle inwoners van ons land. Op Koningsdag hangt de vlag uit, op 4 mei halfstok en op Bevrijdingsdag weer voluit. Deze dagen staan in het teken van vieren, gedenken en vrijheid.
Terwijl de vlag wappert, gaan mijn gedachten naar dat grote woord: vrijheid. Wat betekent het eigenlijk om in vrijheid te leven? En kunnen we daar in deze tijd nog onbevangen optimistisch over zijn?
Laatst hoorde ik een jongere zeggen: ‘Ik verzuip in de vrijheid om alles maar zelf te mogen bedenken.’ Die uitspraak houdt mij de laatste tijd bezig. Voor deze jongere betekent vrijheid dat alles openligt. Via social media lijkt het leven een eindeloos keuzeplatform: je kunt je gedachten delen, je mening vormen, je toekomst uitstippelen — alles lijkt mogelijk. Maar juist die overvloed aan mogelijkheden kan benauwen. Vrijheid die zo aantrekkelijk lijkt, kan omslaan in onzekerheid en angst. Waar vrijheid ruimte geeft, kan ze ook leegte worden.
Misschien raken we hier aan een pijnlijke paradox: in onze zoektocht naar vrijheid zijn we ook iets kwijtgeraakt. Diezelfde jongere zei namelijk ook: ‘Ik ben nauwelijks goed bekend met kerkelijke gebruiken, liturgie en de taal van het geloof. Ik heb behoefte aan orde, aan handvatten.’ Het verlangen is dus niet zozeer méér ruimte, maar juist verdieping en richting: concrete richtingaanwijzers om het leven vorm te geven. Met andere woorden: u, jij en ik worden hier aangesproken. Want ‘verdrinken in vrijheid’ drukt niet alleen verlies uit, maar ook een diep verlangen — een verlangen naar houvast.
Houvast
Die houvast vinden we in het Woord van God. Als er iemand is die midden in het leven stond, met hoogte- en dieptepunten, dan is het de psalmist David wel. Zijn leven kende momenten waarop de vlag uit kon, maar ook tijden van rouw en strijd — momenten waarop de vlag halfstok hing. En toch keert David telkens weer terug naar God. Dwars door alles heen weet hij Wie hij nodig heeft.
In Psalm 62 belijdt hij:
‘Alleen bij God vindt mijn ziel haar rust, van Hem komt mijn redding. Hij alleen is mijn rots en mijn redding, mijn burcht, ik zal niet wankelen.’
Door het leven heen heeft David geleerd om alles van God te verwachten. Zijn vertrouwen wordt niet minder door wat hij meemaakt, maar juist alleen maar sterker. God is zijn schuilplaats, zijn vaste grond. Zijn redding ligt in Gods genade. Niet alles zelf in handen hebben, maar juist het diepe besef dat hij angst en onzekerheid niet alleen hoeft te dragen. God staat aan zijn zijde.
Leven in vrijheid is voor David dan niet zomaar een onbevangen optimistisch gevoel dat alles goed komt, maar vertrouwen op Gods beloften, dat het leven met God in goede handen is.
De rijkdom van de Schrift is zo groot waarin God zichzelf ook bekend maakt door zijn Zoon Jezus Christus. Tegen het licht van Jezus’ lijden, sterven én opstanding is Bijbelse vrijheid gevulde vrijheid van de hoop die in ons leeft. Petrus moedigt ons aan om te getuigen van de hoop die in ons is. 1 Petr. 3: 15.
Richtingaanwijzers
Ik hoor steeds vaker mensen om mij heen zeggen: ‘Ik zou niet weten wat ik zonder mijn geloof zou kunnen.’ Zouden dat ook uw woorden kunnen zijn? En hoe ziet dat er concreet voor u uit? Om richtingaanwijzers te zijn, hebben jongeren – en wij allemaal – getuigenissen en geloofsverhalen nodig. Laten we daarom veel meer delen wat u, wat jou door de jaren heen bij het geloof in Jezus Christus heeft gehouden.
Vrijheid in Christus laat zien waar die richtingaanwijzers ons naartoe wijzen. Het is een andere vrijheid dan de wereld bedoelt: niet de vrijheid om alles zelf te bepalen, maar bevrijding van wat ons gevangenhoudt — zonde, schuld en angst. In Jezus Christus ontvangen we juist houvast, omdat we mogen leven uit genade. Zo is vrijheid geen leegte, maar een leven met vaste grond — waarin we rust vinden, gedragen worden en leren leven tot eer van God en tot liefde voor onze naaste.
Zoals de vlag deze dagen blijft wapperen, zo mag de vlag die (stil) in ons hart wappert het teken zijn van gevulde vrijheid: Vrijheid die houvast geeft.
Heidi Koster STEP werker