Meditatie

Inmiddels ruim drie jaar lezen we elke week uit de Bijbel met een groep Turkse moslims. Misschien heb je er wel eens over gelezen in het wijkbericht van de ICF. Het begon allemaal met de vraag van een Turkse man: ‘Kunnen we avonden organiseren om samen uit de Bijbel te lezen?’ Daarna kwamen steeds meer mannen mee. En sinds een halfjaar is er ook een vrouwengroep en hebben de groepen zich uitgebreid naar Barendrecht en Den Haag.

Met moslims en andersdenkenden in gesprek gaan, bijna iedereen in Gouda kan erover meepraten: onze multiculturele buren of nieuwe Gouwenaren die we ontmoeten bij de supermarkt. Heb jij het evangelie van Jezus Christus wel eens gedeeld met de ‘vreemdelingen’ die binnen onze Goudse poorten zijn? Spannend? Of onbekend?

Het doet me denken aan het verhaal van Petrus. Hij is met de andere apostelen uitgezonden om de wereld in te gaan. Maar we treffen hem in Handelingen 10 in Joppe aan in een huis van iemand met een onrein beroep: een leerlooier. Overigens een huis waar het verschrikkelijk stinkt. Dierenhuiden hangen er te drogen. Soms ook van onreine dieren. Petrus durft het aan om dáár te logeren. Is hij in overtreding van de Thora trouwens? Rond het gebeds-uur krijgt hij honger. Petrus, je moet bidden! Maar, hij wil iets gaan eten. Eten is dus belangrijker dan bidden. Misschien gaat bidden iets beter als je lekker gegeten hebt. Herkenbaar?

Hoe toepasselijk is het visioen wat daarop volgt: Petrus, slacht en eet! Je had toch honger, Petrus? Oh nee, nu is Petrus opeens heel vroom. Dat mag niet, dat zijn onreine beesten. Opeens is hij principieel. Principieel als het hem uitkomt. Is hij heel anders dan wij? Of zit er iets anders achter? Vindt hij het panoramische uitzicht over de azuurblauwe Middellandse Zee in Joppe niet veel relaxter dan naar een heiden te gaan om daar over Jezus te vertellen?

We passen denk ik allemaal de schoenen van Petrus. We zitten in hetzelfde schuitje. Wees eens eerlijk: hoe relaxt is ons leven eigenlijk? Jazeker, er is genoeg om je zorgen over te maken. Maar vergelijk het met broeders en zusters op andere continenten. Hoe relaxt is onze christelijke bubbel eigenlijk vergeleken met hen? Hoe vertrouwd voelt ons plekje op zondag in de kerk en ons plekje tijdens het koffiedrinken met mensen die we al jaren kennen?

Weet je wat ik eigenlijk heel mooi vind aan het verhaal van Petrus en Cornelius? Als Petrus niet zelf de wereld in wil gaan om het goede nieuws over Jezus te vertellen, dan komt de wereld naar hem toe. En daar zorgt God voor. De knechten van Cornelius komen Petrus halen.

Het overkwam ons ook een beetje. Turken die ons vragen om uit de Bijbel te lezen en om voor ze te bidden. Het overkomt ons soms ook als we opeens in de studio van 3FM staan om iets te vertellen over onze deelname aan het Tv-programma Een Huis Vol.

Vandaag staat de wereld op de stoep. Er zijn vele andersdenkenden en anders-gelovend om ons heen. Wat zijn jouw vooroordelen richting hen? Wat is jouw politieke mening over migranten? Sta jij open voor de ‘knechten van Cornelius’? Ben je bereid om altijd rekenschap van je geloof in Jezus Christus te geven? Ben je altijd bereid om van Hem te getuigen? Of schaam jij je eigenlijk voor het evangelie van Jezus?

Open je ogen, open je hart, open je huis, open je leven… voor mensen als Cornelius. Ook al verwerpen wij mensen soms, dat kan ook subtiel of onbewust (discriminatie is soms ook subtiel), maar God verwerpt hen niet. Hij beschouwt ze als rein. Jezus neemt de muren weg, die door mensen zijn gemaakt.

Heb je eigenlijk wel tijd in je volle agenda om je Marokkaanse buren uit te nodigen voor het avondeten? Of heb je nog nooit met ze gepraat? Een verjaardag meevieren van je Syrische buurkinderen kan trouwens ook heel leuk (en heel lekker) zijn. Durf de grenzen eens te doorbreken, de hokjes en privédomeinen van mensen om je heen. En geloof mij, heel veel mensen in Gouda snakken naar contact en liefde. Nee, ze staan niet altijd, zoals de knechten van Cornelius, op de stoep, maar hebben misschien wel een vraag aan jou. Vele onbeantwoorde vragen soms.

Wees een Petrus die uiteindelijk zijn lesje wel heeft geleerd. Hij gaat mee en vertelt het goede nieuws over Jezus. En aan het einde van het verhaal lezen we: “En Petrus gaf opdracht hen te dopen in de naam van Jezus Christus. Daarna vroegen ze hem of hij nog enkele dagen wilde blijven.”

Ds. Maarten Blom