Meditatie

Uit Protestants Kerknieuws 25 november 2022

'Hij weet niet hoe .....'

N.a.v. Marcus 4: 26-29
Afbeelding: oorsprong onbekend

Het is nog november, maar we vieren al het begin van Advent.
Er komt iets naar ons toe. We beginnen al uit te kijken naar het feest in december. Het Kerstfeest, feest van een nieuw begin.
En daar zijn we eigenlijk wel aan toe. Tjonge jonge, de kranten van deze weken, het journaal… je wordt er mismoedig van. Waar gaat dit heen, hoe kan het nog veranderen? 

En toen las ik een verhaal dat Jezus ooit vertelde, het gaat over een geheim. Het geheim van het koninkrijk van God. Ja, inderdaad dat Koninkrijk waar we in de kerk elke zondag om bidden: ‘Uw koninkrijk kome’.
Weet je hoe het zit, met dat koninkrijk van God? vroeg Jezus. En toen vertelde hij over een zaaier die op het veld loopt, en met de hand het zaad zo goed mogelijk in de voren uitstrooit. 

Die man werkt van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, hij slaapt en staat weer op, dag in dag uit. Vincent van Gogh heeft daarover ‘n prachtig schilderij gemaakt. 

Maar….als je niet zou weten, wat er daarna binnen in die donkere aarde gebeurt, zou je denken: wat doet die man? Welke dwaas loopt er nu van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat kleine korreltjes over de bodem uit te strooien? Maar de zaaier werkt onophoudelijk, ook al ziet hij nog geen enkel effect. Tot er, op een dag, op een goede dag: een kleine groene spriet boven de aarde uitsteekt. 

En dat wist die zaaier wel, vertelt Jezus. Dat is de clou. Terwijl hij daar dag en nacht liep te zaaien, wist hij wat er altijd al gebeurd was, en hij verwachtte met elke brede zwaai van zijn arm, dat dat weer zo zou gaan. Hij zag er nog niks van. Maar op den duur ontkiemt het zaad.
De zaaier vertrouwde op de groeikracht van het zaad. En dat motiveerde de man om door te werken. En de ijverige man kreeg er ook andere eigenschappen door: hij leerde geduldig te zijn. En hij leerde te vertrouwen: op een dag is het graan rijp, en we kunnen oogsten. 

Als ik nog eens naar dit schilderij kijk; als naar een feest van nieuw begin….
Kan ik dan toch in vertrouwen uitkijken naar de toekomst?
Kunnen we dan ook nu aan het werk gaan, geduldig maar vasthoudend?
Het is niet tevergeefs om elke dag opnieuw te beginnen, en elke dag weer gerechtigheid te zoeken, en met elkaar barmhartig te zijn. 

Wensen we elkaar gezegende Adventsweken; ook in onze rumoerige wereld klinkt: Zalig zijn de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.

Mw. ds. Ineke Polet