Meditatie

Uit Protestants Kerknieuws 7 mei 2021

'Zeven maal zeven'

Afbeelding: oorsprong onbekend

Elk jaar vier ik m’n verjaardag, omdat ik dankbaar ben dat ik op die dag weer een jaar langer heb geleefd.

In onze kerk vieren we ook elke lente het Pinksterfeest; precies op de vijftigste dag na Pasen. Wat vieren we dan eigenlijk? 

Pinksteren is het feest van de Heilige Geest. En die Heilige Geest geeft mensen kracht om elkaar van dienst te zijn. Die kracht heb je daar ook echt wel voor nodig. Want als je elkaar wilt helpen, heb je meer nodig dan een goed hart; je moet er bijvoorbeeld geduld voor hebben; en vriendelijk zijn voor elkaar. Ik haal die wijsheden uit brieven die Paulus schreef aan de eerste christenen. 

Zo schreef hij ook in een brief aan de mensen in Korinthe, dat je alleen maar dankzij de Heilige Geest kan zeggen: dat heb ik van Jezus geleerd. Zoiets heb ik ook al eens gelezen in het Evangelie van Johannes. Toen Jezus weg ging van de aarde, schonk hij de Heilige Geest aan zijn vrienden. De Heilige Geest hoort dus op één of andere manier bij Jezus. Dus. Als jij vraagt: wie is die Heilige Geest eigenlijk? Dan kan ik misschien het beste zeggen, dat hij ‘een soort plaatsvervanger voor Jezus’ is. En dat klopt ook wel. Weet je nog: Paulus schreef over de kracht die je van de Heilige Geest krijgt? Nou, die kracht zie je duidelijk in het leven van Jezus zelf terug. Hij vond dat de discipelen vriendelijker moesten zijn voor kinderen. Jezus had de mensen lief. Hij zei “Zalig de zachtmoedigen” en “zalig zijn de vredestichters”. “Sla niet terug - maar keer iemand je andere wang toe. En zijn eindeloze geduld om in allerlei gelijkenissen uit te leggen, welke weg naar het Koninkrijk van God gaat. En wij …kennen die verhalen! 

En wat vieren we dan op het Pinksterfeest? 

We vieren dat Jezus niet weg is; zijn Geest leeft voort. Sterker nog: die Geest is uitgestort over zijn vrienden. Zij hebben de kracht gekregen om zijn weg te vervolgen. Ook wij zijn uitgenodigd om de weg naar het Rijk van God te volgen. In het hier en nu kunnen we in onze eigen situaties vrede najagen. De Bijbel vertelt verhalen over de mensen met hun God. We hebben een traditie van joodse en christelijke verhalen, die over het menselijk leven gaan. In de kerk vertellen we die verhalen elke zondag weer. Zo worden we getuigen. 

De Bijbel vertelt over een God, die het opneemt voor een volk dat als slaven moet leven. Hij stelt zich tegenover de heersers en onderdrukkers. 

En de leider van het volk is een eenvoudige herder, een aarzelende, bescheiden man, die geroepen wordt om de Bevrijding te organiseren. En het is net het gewone leven van vallen en opstaan. Maar ze komen er. Ze ervaren, dat je er alleen komt, in dat land van vrijheid, als je samenwerkt; en als je er alert op blijft, dat niemand achter raakt, of buitengesloten wordt. 

En aangekomen in dat land van beloften, heb je de levenslessen die je onderweg hebt geleerd, weer hard nodig. Gedraag je als herders voor elkaar, niet als heersers. Iedereen hier heeft een eigen naam; en waardigheid. Gun elkaar ruimte om te leven. Laat het recht voor iedereen stromen. En ondersteun elkaar. 

De Bijbel is geen theoretisch betoog; het verhaalt over mensen als wij zelf, met hun goede en hun kwaadaardige kanten. Het gaat over ons dagelijkse leven, waar we van kunnen genieten, en waarin we soms ongelofelijk verdrietig zijn. En de verhalen geven een richting aan. We kunnen doen, wat Jezus in zijn tijd deed voor de mensen. Elkaar liefdevol tegemoet treden. Vrede najagen. 

Dat is wat wij vieren in de kerk. We vieren Pasen: het Licht van Pasen verjaagt het duister van Goede Vrijdag. We vieren Pinksteren: de levenskracht van de Geest maakt zacht wat is verhard. Zet ons in beweging om het goede te zoeken en het goede met elkaar te delen. 

En elke ochtend weer roept de Schepper van hemel en aarde zijn Licht over zijn mensen. Elke dag een nieuw begin. Heb elkaar lief! Vrede zij jullie!

Mw. drs. Ineke Koning-Polet