Meditatie

Uit Protestants Kerknieuws 14 januari 2022

'Iets nieuws beginnen door verbinding te zoeken'

Afbeelding: Oorsprong onbekend

Soms kan het fijn zijn om iets nieuws te beginnen. 

’t Leven van alledag kan af en toe een hoop gedoe met zich mee brengen. Kon je maar even wat afstand nemen. Even uitpuffen.... En weer eens met een frisse blik om je heen kijken?
Tuurlijk, het is best fijn, dat je de weg in je eigen wereld een beetje kent. De vaste dingen die ons omringen, geven rust. En vertrouwen. Maar och; soms zou het fijn zijn om een nieuwe route te zoeken, andere omstandigheden ervaren... Het bekende even achter je te laten.  

Het is een van de dingen die we als mens gemeenschappelijk hebben: we zijn ooit geboren; als een nieuwe mens op aarde gekomen. Voor we er waren, wist niemand nog hoe we eruit zouden zien. Je werd geboren; niet gemaakt.
Zoals de madeliefjes zomaar ineens boven de grond uit komen; zoals een vogel uit z’n ei verschijnt. Een nieuw begin. 

Voor mij is het een van de mooiste momenten in de zondagse vieringen, wanneer daar de Naam klinkt van de “Schepper van hemel en aarde”. Er kwam ruimte om te kunnen leven. En in die vrije ruimte schiep God mensen; nodigde hen uit, zich met elkaar te verbinden. Met elk nieuw geboren mensenkind begint er iets nieuws in de wereld. 

Nog maar een paar weken geleden klonk in onze kerken het lied van Maria, de moeder van de nieuwgeboren Jezus. Waarom horen we dat lied nog altijd? Maria zingt over een God, die met een onverwachte blik naar de mensen kijkt.
Deze God ziet één-voudige mensen aan; mensen van wie je op aan kunt. Je weet wat je aan ze hebt; het zijn mensen uit één stuk. Zo kan er iets nieuws aan ons verschijnen.
Bij Maria wordt de Mensenzoon geboren. En één van de eerste dingen die je haar zoon hoort zeggen: ‘Gelukkig zijn de vredestichters, de barmhartigen’. En er wordt verteld dat grote groepen mensen hoorden, dat hij nog meer ongehoorde dingen zei, zoals: ’Jullie zijn het licht voor de wereld’. 

In die tijd voelden mensen zich daardoor gezien en gehoord. Ze ervaren kracht, worden hoopvol. Zoeken elkaar op. En ze kijken met een nieuwe blik naar de wereld en naar de mensen om hen heen. En daar groeit iets nieuws uit. Ze zoeken verbinding met elkaar. Ontdekken nieuwe mogelijkheden. Ze ontdekken hun gezamenlijke verantwoordelijkheid. Het leven wordt er lichter van. 

Af en toe zou ’n mens zich wensen, dat het gewone alledaagse leven wat vriendelijker zou zijn. Misschien is het daarom zo gek nog niet, om af en toe eens naar de bloemen te kijken: hoe ze bloeien. En naar de vogels: hoe ze leven. En om eens aan elkaar te vragen: zullen we eens iets nieuws beginnen? We zijn tenslotte geboren, niet gemaakt; we kunnen het onverwachte verwachten.
Elke ochtend laat de Schepper zijn licht weer over onze aarde vallen;  elke dag een nieuwe kans voor de mens. Om in verbondenheid met elkaar de lichtpuntjes van de mensenwereld te zien; te waarderen; en verder te dragen.  

Het kan best goed uitpakken, wanneer je met elkaar iets nieuws begint. 

Mw. drs. Ineke Polet